arabir

arabir
I
нареч.
1. иногда, изредка. Arabir onun qabağına tanış çıxırdı иногда навстречу ему попадались знакомые
2. то и дело, часто
3. временами, время от времени, порою. Ana arabir altdanaltdan oğluna baxırdı мать временами исподлобья смотрела на сына, arabir bizə çətin olur порой нам бывает трудно
4. местами, то тут, то там. Arabir növbətçilər durmuşdular то тут, то там стояли дежурные
II
прил. редкий, нерегулярный. Arabir atışmalar редкие перестрелки

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Смотреть что такое "arabir" в других словарях:

  • arabir — z. Hərdənbir, gahdanbir, bəzən. Arabir yağış yağır. Arabir bizə gələrdi. – <Kərim baba tüfəngini> hər gün silər, təmizlər və arabir dərənin içinə enərək bir yeri nişan alardı. A. Ş.. <Nadir> yəqin etmişdi ki, özü Zeynəbə baxdığı kimi …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • düşmək — f. 1. Öz ağırlığının təsiri ilə yerə enmək, yuxarıdan aşağıya enmək, tökülmək. Göydən üç alma düşdü. . . (nağılların sonu). Paraşütlə düşmə. Qayadan dərəyə iri daşlar düşürdü. – Bu zaman bir bomba düşür uzağa; Dalğa vurub onu sərir torpağa. M. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həsb-hal — is. <ər.> Baş başa söhbət, hallaşma, dərdləşmə, bir birinə öz halından danışma. Qocaların həsb halı. – Arabir səssiz də danışır insan; Arabir sözsüz də keçir həsb hal. S. V.. Bu nömrədə jurnal axundun öz dili ilə həsb halını yazırdı. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • manevr — <fr.> 1. hərb. Düşmənə zərbə endirmək məqsədilə qoşunların və ya donanmanın bir yerdən başqa yerə hərəkəti və bir yerə toplanması. Toplar öz atəşləri və çarxlarilə durmadan manevr edirdilər. Ə. M.. // Ordu və ya donanmanın döyüş şəraitinə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tək-tək — sif. və zərf 1. Birbəbir, bir bir, ayrı ayrılıqda. Mirqasım mollaların bəzilərinə tək tək salam verməyə başladı. S. Rəh.. 2. Hərdənbir, arabir, bəzən, nadir. Məni də yorduqca arabir şəhər; Muğanın seyrinə çıxıram tək tək. S. V.. <Coğrafiya… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ürək — is. 1. İnsanda qan dövranının, döş boşluğunun sol tərəfində yerləşən əzələli kisə şəklində mərkəzi orqanı; qəlb. Ürəyin döyünməsi. Ürək xəstəliyi. // Döşün qol tərəfində həmin orqanın üstündəki yer. Ürəyini tutmaq. – Bibixanım əlini ürəyinin… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çərbənd — I (Şamaxı) möhkəm saxlamaq məqsədilə arabir divarın arasına qoyulan ağac və ya taxta. – Çərbənd divarı bərk saxlar II (Tabasaran) yükü saxlamaq üçün arabanın yan hissələrinə keçirilən əlavə ağaclar. – Piçan <ot> çux uldi ərəbədə, çərbənd… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • gahgir — (Yardımlı) hərdənbir, arabir. – Gahgir gedey baxey …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • sibyəg — (Lənkəran) hərdənbir, arabir. – Sibyək qızdırırdım, bı dərmanı içənnən so:ra yaxşı oldim …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • gəhgəh(i) — f. hərdənbir, arabir …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • gəhi — f. arabir, hərdən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»